Bereikbaar

Hallo vrienden,

Ik ben weer bereikbaar via email . Mijn adres is;

getbusyliving2014@gmail.com

Stuur mij AUB geen negatieve energie mijn kant op. Ik heb daar genoeg van gehad.

For my English speaking friends, I can be reached at the email address above.

Please don’t send any negative energy my way. I have had enough of that!

Thanks,

Keith Bakker

Geen hoger beroep

Beste mensen,

Na een voor alle betrokkenen lang en emotioneel proces heeft de rechtbank op vrijdag 20 april jl. haar oordeel gegeven over de negen aanklachten die tegen mij liepen. Voor twee aanklachten ben ik vrijgesproken en van de resterende zeven ben ik in drie gevallen veroordeeld voor verkrachting. Het vonnis bedraagt onder aftrek van voorarrest vijf jaar. Tegen dit vonnis wilde ik in eerste instantie in hoger beroep gaan.

In de loop van de rechtszaak heb ik ten overstaan van de rechter in vele gevallen toegegeven dat ik als mens, als man, als vertrouwenspersoon en bovenal als hulpverlener ernstige en laakbare fouten heb gemaakt. Ik heb daarbij ook aangegeven dat ik straf verdien omdat een groot deel van mijn handelen met geen enkel argument te rechtvaardigen valt.

Ik heb ten diepste spijt van een groot aantal feiten waarvoor aanklachten tegen mij is ingediend en waarvoor ik nu ben veroordeeld. In mijn rol als fulltime 24/7 dienstverlener heb ik kwetsbare grenzen overschreden met cliënten die aan mijn zorg waren toevertrouwd. Daarvoor passen voor een belangrijk deel de door de rechtbank opgelegde straf en bovenal door mij betuigde en zeer gemeende excuses aan de slachtoffers en hun dierbaren. Met mijn handelen heb ik onbedoeld ook schade aangericht aan de geloofwaardigheid en integriteit van de NCRV, mijn kerk, mijn zorgzame personeel van Smith & Jones en de hulpverlening in Nederland in het algemeen. Ook daarvoor mijn welgemeende verontschuldigingen.

De rechtbank heeft de veroordeling genuanceerd met de uitspraak dat bij de vermeende verkrachting geen sprake is geweest van geweld of bedreiging tot geweld. Dat laat echter onverlet dat de rechtbank mij, in de juridische betekenis van het woord, veroordeeld heeft voor onder andere verkrachting omdat er naar het oordeel van de rechtbank sprake was van door mij uitgeoefende psychologische druk op mijn cliënten.

Hoewel ik mij zeer bewust ben van mijn meervoudig laakbaar handelen, weet ik ook dat ik geen verkrachter ben en dat vele aanklachten naar mijn stellige overtuiging niet geheel naar waarheid zijn gedaan en niet volledig op hun merites door de rechtbank zijn beoordeeld. De veroordeling voor verkrachting is ten diepste onverenigbaar met waar ik als mens, man en hulpverlener en inmiddels pappa voor stond, sta en altijd zal blijven staan. Dat was ook de enige reden waarom ik in eerste instantie hoger beroep heb overwogen.

Na een korte periode van bezinning en het na het bestuderen  van de argumentatie van de rechtbank ben ik nu tot de overweging gekomen dat ik de zaak moet laten rusten en zal ik geen hoger beroep aantekenen. Hoewel de veroordeling voor verkrachting naar mijn oordeel onterecht is blijven er voldoende feiten over waarvoor ik verantwoording in de vorm van het opgelegde vonnis moet dragen. Daarmee doe ik recht aan het leed wat ik slachtoffers en hun dierbaren heb aangedaan en verschaf ik hen met en tijdens mijn detentie hopelijk genoegdoening en verdiende rust om de zaak achter zich te kunnen laten en te verwerken. Daarmee respecteer ik tevens voor een belangrijk deel het oordeel van justitie en de rechtbank en neem ik ook mijn strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor mijn daden. Ook doet het recht aan de velen cliënten die ik voorheen succesvol heb mogen begeleiden naar een leven zonder verslavingen. Daarin stond het nemen van volle en consequente verantwoording voor gedane zaken centraal. Recht doet het ook aan de kijkers van Family Matters die hoop en inspiratie hebben geput uit het kijken naar de uitzendingen waarin ik ontspoorde gezinnen heb getracht te helpen en waarin het nemen van verantwoordelijkheid ook centraal stond. Ik moet nu praktiseren wat ik aan hen en mijn cliënten altijd gepredikt heb. Ten slotte kies ik er ook voor om voor mijn kinderen een voorbeeld te worden  waar ze toch, ondanks mijn bedenkelijk handelen, trots op kunnen zijn omdat ik de volle consequentie van het onverantwoordelijk deel van mijn handelen zal dragen.  Naar mijn stellige overtuiging en oordeel niet als verkrachter maar wel als een mens en hulpverlener die zowel voor mijzelf als voor de maatschappij, onaanvaardbare grenzen en normen heeft overschreden.

De komende jaren zal ik in detentie werken aan mijn tekortkomingen en alles in het werk stellen om als een beter mens, man en vader nadien de maatschappij weer te betreden.

Aan een ieder die ik direct of indirect persoonlijk heb benadeeld spreek ik nogmaals mijn oprechte excuses uit én de gemeende hoop dat mijn veroordeling en mijn acceptatie daarvan bijdraagt tot hun spoedige herstel en verwerking.

KB